De Schrankogel (3496 m) is na de Zuckerhütl de op een na hoogste berg van de Stubaier Alpen en als hoogalpiene skitocht vanaf de Franz-Senn-Hütte een lange, gecombineerde onderneming: gletsjer, met staalkabels gezekerde rotscouloirs bij de Wildgratscharte, een steile, vaak overhangend besneeuwde graat en tot slot een blokkenveld. De tocht vereist conditie, veilige omstandigheden en alpiene ervaring.
Beklimming: Vanaf de hut dalinwaarts naar de Alpeiner Ferner zoals naar de Ruderhofspitze: over de eerste steilte (vanaf ongeveer 2320 m), de vlakke gletsjertong en de tweede opgang met zijn spletenzone (vanaf ongeveer 2800 m rechts aanhouden). Rond 2900 m buig je rechts af, houd je onder de Nördliche Wildgratspitze langs aan op de goed zichtbare Wildgratscharte (3186 m) en stijg je tussen de twee Wildgratspitzen tot onder de col. De laatste meters ga je te voet door een steile, nauwe geul, grotendeels met staalkabels gezekerd. Let op bij de keuze van de geul: de juiste is de linker van twee geulen (gezien vanaf de rechts gelegen rotsen); aan de linker voet ervan staat als herkenningspunt een overhangende, lichtere rots. Sommigen maken hier een skidepot; wie via de flank wil afdalen, neemt de ski’s mee.
Aan de westzijde leidt een eveneens met staalkabels gezekerde, zeer steile, maar meestal gripvaste geul omlaag naar de Schwarzenbergferner (bij sneeuw verdient de geul de voorkeur boven het gemarkeerde zomerpad). Doe de ski’s meteen weer aan en traverseer vrijwel horizontaal naar de voet van de oostzuidoostgraat (skidepot rond 3140 m). De eerste helling van de graat is zeer steil: stijg zo ver mogelijk rechts op en traverseer daarna zo hoog mogelijk naar links naar een rug – deze helling dicht bij de graatkam kan lawinegevaarlijk zijn. Daarboven volgt rotsig terrein dat goed begaanbaar is tot aan de scherpe graatrug in het bovenste deel. Die is vaak overhangend besneeuwd – ga nooit te dicht bij de graat als je het terrein niet volledig kunt overzien. De bovenste 20 tot 30 meter zijn meestal rotsig, met ongunstig gelaagde platen.
Afdaling: Te voet over de graat naar het depot, over de Schwarzenbergferner naar de Wildgratscharte, tegenklim door de gezekerde geul en afdaling over de Alpeiner Ferner naar de hut. De noordoostflank is een steile afdaling voor zeer ervaren skiërs: een val zou door de rotsbanden eronder ernstige gevolgen hebben; voor de eerste die vanaf de graat de flank in klimt, hoort een touw erbij.
Opmerkingen: Ongeveer 1680 hoogtemeters inclusief tegenklim, ongeveer 6 uur stijgen, afhankelijk van de omstandigheden langer. Complete gletsjeruitrusting, stijgijzers en pickel zijn verplicht; een kort touw voor geul en graat is aan te bevelen. Beste tijd januari tot april.
Afdaling: ski’s, gletsjer, rots
Routebeschrijving
-
Franz-Senn-Hütte → Abzweigung Berglasferner2,5 km · Li
Volg vanaf de Franz-Senn-Hütte het meestal geprepareerde en met stokken gemarkeerde spoor naar het dalhoofd.
-
Abzweigung Berglasferner → Gletschervorfeld Alpeiner Ferner1,1 km · WSi
Vanaf het dalhoofd klim je rechts (in opgaande richting) over de morenehellingen tot ca. 2400 m. Steek de Alpeiner Bach over en ga in een ruime boog naar rechts omhoog naar het gletsjervoorveld van de Alpeiner Ferner.
-
Gletschervorfeld Alpeiner Ferner → Alpeiner Ferner 2980 m2,8 km · ZSi
Volg het vrijwel vlakke terrein enkele honderden meters richting de Alpeiner Ferner en stijg vervolgens over de resten van de gletsjertong onder de imposante, ijsvrije rotskop bij de voormalige ijsval. Gebruik vanaf hier het golvende terrein om onder de Nördliche Wildgratspitze de hoogte van het bovenste gletsjerbekken te bereiken op 2980 m.
-
Alpeiner Ferner 2980 m → Wildgratscharte0,6 km · ZSi
Klim verder westwaarts richting de Wildgratscharte, die met vaste touwen en kettingstandplaatsen is gezekerd.
-
Wildgratscharte → Schrankogel1,9 km · ZSi
Westseitig führt eine ebenfalls drahtseilversicherte, sehr steile, meist aber griffige Rinne hinab auf den Schwarzenbergferner (bei Schnee ist die Rinne dem markierten Sommersteig vorzuziehen). Im Winter die Ski gleich wieder anschnallen und fast waagrecht an den Fuß des Ostsüdostgrats queren (Skidepot um 3140 m). Der erste Hang des Grats ist sehr steil. Darüber felsdurchsetztes, gut gangbares Gelände bis zur scharfen Gratschneide im oberen Teil. Sie ist oft überwächtet. Die obersten 20 bis 30 Meter sind meist felsig, die Platten ungünstig geschichtet.
Foto's
©
© Fankhauser
©
© Fankhauser
©
© Fankhauser
©
© Fankhauser