In een vuilniszak die kampeerders tussen ons huisvuil hadden gemengd, zat een gaspatroon! Door de explosie van het gaspatroon in de afvalverbrandingsinstallatie ontstond een enorme hitte, waarna de manchetten aan de buisverbindingen begonnen te branden; bovendien kwamen er vonken uit de installatie, waardoor ook het opgeslagen afval vlam vatte.
Het is schrikbarend met hoeveel gedachteloosheid veel mensen tegenwoordig door het leven gaan.
Daarbij past de dagelijkse klacht over de prijs van theewater. Niemand denkt eraan hoeveel werk en kosten ermee gemoeid zijn voordat een liter heet water kan worden geschonken. De 15.000 liter stookolie moeten, afgezien van de enorme prijsstijging van de laatste tijd, in vaten van 200 liter naar de hut worden vervoerd, en hetzelfde geldt voor het gas. Het afval brengen we met veel onaangenaam werk en hoge kosten naar het dal. De aanschaf van servies en het schoonmaken ervan is voor ons ook niet gratis – ook onze uitstekende medewerkers hebben recht op een passende beloning, en vadertje staat bedient zich royaal van onze omzet. Klagen ligt ons niet, we doen ons werk graag en meestal ook met plezier! Eén verzoek hebben we echter wel: voordat er kritiek wordt geleverd, zou men eerst eens moeten proberen na te denken over alles wat erbij komt kijken om een hut draaiende te houden, laat staan welke financiële lasten de secties die eigenaar van de hutten zijn moeten dragen om een van de belangrijkste infrastructuren ( hutten en paden ) voor het binnenlandse zomertoerisme te kunnen bieden, temeer daar dit alles door een groot aantal vrijwillige bestuurders wordt gedragen.
Dus, beste zeurpieten, gewoon even nadenken – dank je.
Jullie Horst Fankhauser Ex-hutwaard